Kızıyla birlikte küçük bir dairede yaşıyordu. Eski eşi evi terk etmiş ve bir daha da geri dönmemişti. İş bulabilmek için çalmadık kapı bırakmıyor, ama her seferinde ya bir şeyler eksik ya deneyimi az, ya o iş için nitelikli de il ya da çalışma saatleri uygun olmuyordu.

“Ben biraz farklıyım” dedi gülümseyerek.

“Bu seni rahatsız ediyor mu?” diye sordum.

“Bazen güzel giysiler içinde ya da güzel bir araba veya evde kızım yaşında bir kız çocu u gördü üm zaman kendimi çok kötü duyumsuyorum. Herkes çocuklarına iyi olanaklar sa lamak ister.”

“Ama durumun o kadar da kötü de il?”

“Elbette. Açlıktan ya da so uktan ölmedik şu ana dek ve yaşamda en önemli üç şeye sahibim” diye yanıtladı.

“Nedir bu üç şey?” diye sordum.

“Birincisi, deneyimlerim, ikincisi, gerçek dostlarım, üçüncüsü ise, içimde büyüttüklerim” dedi, hiç tereddütsüz.

Deneyimlerden kasdetti i öyle büyük şeyler de ildi. Kızıyla geçirdi i hoş zamanlardı; ormanda yürüyüşe çıkmak, bir a acın gölgesinde uyumak, müzik dinlemek, ılık bir duş almak ya da ekmek pişirmek gibi.

Dostluk tanımı biraz genişti:

“Gerçek dostlar, bir süre için yaşamınızdan çıksalar bile, yüre inizden çıkmayanlardır. Yıllar sonra bile, herşeye bıraktı ınız yerden başlarsınız; ölseler bile yüre inizde yaşarlar” diye açıkladı.

İçimde büyüttüklerim konusuna gelince, şunları söyledi:

“Bu herkese göre de işir, de il mi? Ben içimde nefret ya da mutsuzluk büyütmüyorum. Bunu istesem yapardım, ama istemiyorum.”

“Öyleyse sen ne büyütüyorsun?” diye sordum.

Sevgiyle kızına baktı, sonra da bana, minicik çocu un ışıldayan gözlerini işaret etti ve “Bunları” dedi.

BIR ANNE 10 EVLADINA BAKAR AMA O 10 EVLAT BIR ARAYA GELIP O BIR ANNEYE BAKAMAZ

paylaşımın için teşekkürler

rica ederim beyenmene sevindim

BIR ANNE 10 EVLADINA BAKAR AMA O 10 EVLAT BIR ARAYA GELIP O BIR ANNEYE BAKAMAZ