ßu gün ben sessizliği duymak isterdim, karanlıkta görmek isterdim kendimi..bu gün ben yalnızım biliyorum gecede yarıda kalmış ve unutulmuş bir mektubu okuyorum ; çok hüzünlüsün arkadaşlar söylerdi bana oysa ,,oysa ,her insanda vardır biraz hüzün, bende öyleyim işte seni şiirlerim gibi seviyorum ..ikimiz ,ikimiz hiç bitmeyen ve upuzun bir yola çıkacaktık hadi gel demiştin şimdi bir tek ben kaldım yolun ortasında..öğütler duymadan vardım şimdi yaşamak istemediğim yerlere.. yalnızlığı yaşıyorum okadar tanıdığım insanların arasında.. küçücük bir defterime yazarım hissetiklerimi o hep benim yanımdaydı..şimdi ama sen yoksun yanımda.. karanlık odalarda seni düşünüyorum saatlerce ben.. nerdesin şimdi unuttunmu beni.. ben hala aynı yerlerdeyim hala aynı yerleri geziyorum sensiz.. değişmedim ben.. neden ki; bazen teyzemin dükkanında çalışıyorum eskisi gibi akşam işten çıkar sizin evin önünden geçerim ve bizim öykümüz sesiz bir rüzgar gibi yanımdan geçerdi . yaralı kalbim yine kanamaya başlıyor.. o anda ağlamak gelir içimden ilk kez senin için göz yaşlarımı kaybetmiyorum biliyorsun sonra penceremden gökyüzüne yıldızlara bakıp seni aramak vardır oysa sen sömüşsün içim yanıyordu nerdesin şimdi..bak bana hediye ettiğin boncuğu halen taşıyorum..seni hep görüyorum her şarkıda ve her şiirdeki gibi... her sabah saaat sekize doğru küçük kardeşini görürüm seni sorarım ne yaptığını ne ettiğini herkese şu yoksul kentte aynısını sorarım bilmezlerki seni ben nasıl sevdiğimi.. ah aycanım yemin ediyorum her sözüne inanmıştım içim acıyor sen bana okadar ve okadar söylemiştin ki beni nasıl sevdiğini acım hiç dinmiyor aklımdan hiç çıkmıyor apansız o çekip gittiğin gün neden benim gibi bi insana oluyor bunlar neden.. kader demiştik seninle tanıştığımız o ilk güne hiç unutamıyorum komşuymuşuz meğerse biz senelerce ne iyi nede kötü duymuştum senin üzerine nerden bilecektim ki aşk yaşayacağımızı ..ne kadar acayip bir şey senelerce yüzümüze bakıp es geçmişsin bir merhaba demeden ne kadar acayip bir şey hayat bu ..belki benim hiç bir şeyim yoktur ama herşeyimi sana veriyorum yeterki bana gülüşünü ve aşkını hediye et ..türküler söyledim sana duyuyormusun her sözüm gerçekti her sözüm derin bir duyguydu.. seninle bir aşk macerası yaşamak isterdim; gülebilirsin.. ama benim için öyle birşeydi..hayatımda hiç ama hiç bi insana böyle güzel kelimeler dememiştim her söz benim o kocaman kalbimden..bazıları seninle beraber olmamı istemezdi günlerce başım belada anlatamadım sana..... seni sevdiğimi..aslında aslında aşka inancımı bende kaybettim aslında aşk beni bu durumlara getirdi..yokk hayır senin üstüne atmıyorum hepsi benim yüzümden başkalarını mutlu etmek için elimden geleni yapardım öyleyim işte senin için yetmedi bunlar .. seni etkiler dedim oda olmadı özür diliyorum..yokluğunu hissetmek çokzor senin o güzelden güzele bakışlarını özlüyorum..o güzel yüzüne dokunmak yasaktır şimdi .ahh bilmiyorum bu zor günler nasıl geçeceğini benim gibisini bir daha bulamayacaksın sen .. bir gün belki sorarsın kalbine ne yaptığını ne ettiğini .umarım o yalancı aşkınla onunlada mutlu olursun ..dağların kızıydın sen ama kendine yalanlamaktan başka bir şey etmedin .. bu gün ben yalnızım biliyorum gecede yarıda kalmış ve defalarca yakılmış bir mektubu okuyorum...



Çetin ÇETİNKAYA...